Bugün yayımlanan 694 sayılı KHK’ya göre ihraç edilen akademisyenler görevlerine iade edilse bile YÖK tarafından ancak başka bir üniversiteye atanabilecek. Fiilen sürgün anlamına gelen bu uygulama, yeni bir cezalandırma türü ve istifaya zorlama şeklinde karşımıza çıkacak. (SiyasiHaber-Yorum)
SiyasiHaber-Yorum
Bugün yayımlanan 694 sayılı KHK’nın 198. maddesiyle, görevine iade kararı verilen akademisyenlerin, görevden alındıkları üniversitelere dönmeleri, Ankara, İstanbul ve İzmir’deki üniversitelerde görev yapmaları engelleniyor, 2006 yılından sonra kurulan yükseköğretim kurumlarına atanacakları belirtiliyor.
İlgili madde şöyle:
Madde 198: 685 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 10. maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki cümleler eklendi:
“Yükseköğretim kurumlarında kamu görevinden çıkarılan öğretim elemanlarına ilişkin kabu görevine iade kararı alınması halinde karar, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığına bildirilir. Bunların atama teklifleri; Ankara, İstanbul, İzmir illeri dışında ve 2006 yılından sonra kurulan yükseköğretim kurumlarına öncelik verilmek kaydıyla, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı tarafından kamu görevinden çıkarıldığı yükseköğretim kurumu haricinde tespit edilecek yükseköğretim kurumlarından birine önceki kadro unvanlarına uygun olarak onbeş gün içinde yapılır. Bu fıkra kapsamında yükseköğretim kurumlarına ataması yapılanların kadroları, başka bir işleme gerek kalmaksızın atama işleminin tamamlandığı tarih itibarıyla ihdas edilerek 2/9/1983 tarihli ve 78 sayılı Yükseköğretim Kurumları Öğretim Elemanlarının Kadroları Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ekli cetvellerin ilgili yükseköğretim kurumlarına ait bölümlerine eklenmiş sayılır.”
25 Ağustos 2017’de (bugün) yayımlanan 694 sayılı KHK, birçok yeni uygulama ile birlikte akademisyenler için de yeni bir hukuksuzluğu ve baskı türünü gündeme getirdi. Yukarıda metni verilen 198 sayılı madde, önceki bir KHK’ye atıf yaparak, YÖK’e verdiği yetki ile, ihraç edilen akademisyenlerin göreve iadeleri söz konusu olursa, bu kişilerin çalıştıkları üniversite dışında bir üniversitede görevlendirmelerine olanak tanıyor. Görevlendirme yapılacak üniversitelerin de Ankara, İstanbul ve İzmir dışındaki illerde olması karara bağlanıyor.
Burada ikili bir amaç hedeflendiği anlaşılıyor. 2006 sonrasında kurulan ve henüz akademik kadroları yetersiz olan üniversitelere yeni kadrolar tahsis etmek. Diğeri ise, KHK’ler ile ihraç edilmiş akademisyenlerin sürgüne tâbi tutulması.
Sürgüne zorlanacak akademisyenlerin, öncelikle kendi üniversitelerinde “zararlı faaliyetlere” devam etmesi güya önlenmiş olacak. Ardından bu akademisyenlerin sürgünü kabul etmemeleri durumunda da istifa etmeleri gerekecek ki, bu akademisyenlerden kurtulmanın diğer bir yolu oluşturulmuş oluyor.
Üniversiteleri kendine göre şekillendiren siyasî iktidar, akademik özgürlükleri ve bilimsel eğitimi ortadan kaldırdığı gibi temel özlük haklarını da hiçe saymaya devam ediyor. Akademisyenlere yapılan baskıların yeni bir türü daha literatüre eklenmiş oluyor böylece.