1984 İngiltere’sinde madenci direnişine destek veren bir grup gay ve lezbiyen aktivistin hikayesini anlatan Matthew Warchus’un yönettiği ‘Onur’, her yönden ‘Onurlu’ bir yapım. Film içerik, sinematografisi, oyunculuklar ve duruş açısından gayet etkileyici bir adım olmuş. Direniş çabası bakımından da ilham almaya değer bir dayanışma öyküsü.
ONUR (Not: 4/5)
PRIDE
Yönetmen: Matthew Warchus
Oyuncular: Bill Nighy, Imelda Staunton, Dominic West, Paddy Considine, George Mackay
Yapım: 2014, İngiltere
Süre: 120 dk.
Uğur Vardan’ın haberine göre, bu yılki İstanbul Film Festivali’nin en ilgi çekici yapımlarından biri olan ‘Onur’ (‘Pride’), bu hafta itibariyle salonlarımıza uğruyor. Buluşmanın bir vesilesi de İstanbul LGBTİ Onur Haftası. Organizasyonun ruhuna en uygun yapımlardan biri olan ‘Onur’un öyküsü kısaca şöyle: Vakti zamanında -ki 80’li yıllardır bu zaman- ‘Britanya toprakları’nda hüküm süren ‘Thatcher liberalizmi’, kendine muhalif gördüğü her kesime zulüm uyguluyor. Londra’daki bir grup gey ve lezbiyen aktivist, son dönemde kendilerine uygulanan şiddetin azaldığını, daha doğrusu eksenin başka yöne kaydığını fark ediyor. Ama nereye? Cevabı da çok geçmeden buluyorlar: Grevde olan madencilere…
Her ne kadar farklı sınıfsal tabanlara ve dertlere sahip olsalar da madencilerin yanında yer almak ve onlara özellikle mali açıdan yardım etmek gerektiğini düşünüyorlar. Somut adımlar atmak adına da madencilerin merkezi konumundaki Galler’e gidip konunun birinci elden muhataplarıyla yüz yüze görüşmek ve kendilerini tanıtmak istiyorlar. Yola çıkıp hedefe vardıklarında bir problem kıyıya vuruyor: Madencilerin onlara karşı önyargıları… Ama zamanla kaynaşıyorlar, sonrasında ise direnişin çapı genişliyor ve Thatcher’a birlikte karşı koyuyorlar…
‘Onur’lu bir yapım
Malum İngiliz sineması bu türden dayanışma öykülerinin hep üstesinden gelmiştir; sadece işçi sınıfının en gür sesi Ken Loach’un filmleri değil kastım, ‘Full Monty’den ‘Made in Dagenham’a hatta ‘Takvim Kızları’na uzanan bir koridor var Britanya cephesinde.
Toparlarsak 1966 doğumlu yönetmen Matthew Warchus, ikinci uzun metrajlı çalışması (ilki 1999 tarihli ‘Simpatico’ydu) ‘Onur’da (‘Pride’) bence her yönden ‘Onurlu’ bir yapıma imza atmış. Film içerik, sinematografi, oyunculuklar ve duruş açısından gayet etkileyici bir adım olmuş. ‘Demokrasilerde çare tükenmez’in ilginç ifadelerinden biri olarak da ele alınabilecek bir süreci aktaran ‘Onur’u kaçırmayın derim. Ayrıca filmin sempatik tavrı ve esprili dili de övgüyü hak ediyor… Şu notu da düşmek mümkün: ‘Onur’, meselelerin ‘katı gerçekçilik’ çerçevesinin dışında da anlatılabileceğini gösteriyor.
