Arap Alevilerin yılbaşı kutlaması olan Ras-es Seni, başta Adana, Antakya, Samandağ, Serinyol olmak üzere pek çok il ve ilçede kitlesel biçimde coşkuyla kutlandı. Ras-es Seni kutlamaları bu yıl Ankara ve İstanbul’da da yapıldı.
Arap Aleviler (Nusayriler) arasında geleneksel olarak kutlanan, Miladi takvimle 14 Ocak’a denk gelen Ras-es Seni (yılbaşı) kitlesel biçimde kutlandı. Sosyalist Yeniden Kuruluş Partisi (SYKP) tarafından düzenlenen etkinliklerden Antakya’da, 11 Ocak’ta Özgül Düğün Salonu’nda yapılan Ras-es Seni şenliğinde Arapça tiyatro yapan Mesreh-el Emel ve Arapça ezgileriyle Sula sahne aldı. Adana Karşıyaka’da Ulus Düğün Salonu’nda 12 Ocak’ta yapılan kutlamaya Arapça söyleyen Grup Hayye ve Semir Yalçın katıldı. Hatay’ın Serinyol beldesindeki kutlamalarda Mesreh-el Emel’in yanı sıra muvvel okuyan yerel sanatçılar ve Arapça politik şarkılarıyla Nihat Çay yer aldı. Samandağ’da ise muvvelleriyle yerel sanatçılar, Mesreh-el Emel ve “Halkların kardeşliği için buradayım, Arap kardeşlerimle birlikte olmaktan çok mutluyum” diyen Suavi sahne aldı.
Ras-es Seni bayramının Arap Alevilerin yerleşik olduğu il ve ilçelerde bu yıl daha kitlesel biçimde kutlandığı görülürken, Ankara ve İstanbul gibi şehirlerde de Arap Aleviler bir araya gelerek çeşitli etkinliklerle, Arapça ezgiler, konuşmalar ve gösterilerle bu kutlamaya katıldılar.
Arap Alevileri arasında Ras-es Seni geleneksel olarak bir bayram şeklinde kutlanır. 14 Ocak sabahı küçükler büyüklerin elini öper, büyükler küçüklere hediyeler (aydiye), harçlık vb verir; bir araya gelinip eğlenilir; bugüne özgü yapılan kıbbi (bir tür içli köfte), zlibi (zeytinyağında kızartılmış ekmek) gibi yemekler yenir.
Ras-es Seni Hz. Musa’nın halkını firavunun elinden kurtardığı gün olarak kabul edilir. Nusayrilerin, Ras-es Seni’den 6 gün sonra kutladığı Ğidil Kiddes bayramı ise Hz İsa’nın vaftiz edildiği gün olarak sayılır. Geleneklere göre bu bayramda çocuğu olmayan karı-kocalar akarsuya dalıp çıkar. Bu gelenek uzun yıllar devam ettikten sonra günümüzde unutulmaya yüz tutmuştur.
Siyasihaber.org / Antakya
