Mersin’de yaklaşık 50 derece sıcağın altında çalışan tarım işçisi kadınlar, bayılana kadar çalıştırılmalarına karşın, düşük ücret ödeniyor.
Mersin'in Tarsus İlçesi Alifaki Köyü’nde patlıcan tarlalarında çalışan kadınlar, sabahın erken saatlerinde akşamdan hazırladıkları kumanya ve buzlu sularlıyla yollara düşüyor. Kadınlar, güneşten korunmak için de yüzlerine tülbent ve kollarına uzun kollu elbise giymek zorunda. Güneşin dik ışınlarına rağmen tarlayı “ekmek parası” diyerek terk etmeyen kadınlar, tüm gün sadece bir saat mola verebiliyor.
Kadınlar için tarladan sonra yeni bir mesai bu kez evde başlıyor. Hasta, yaşlı, çocuk bakıcılığı yanı sıra yemek, bulaşık, çamaşır ve temizlikten dolayı gece yarılarına kadar çalışan kadınlar, birkaç saatlik uyku ile yeni güne başlıyor. Bunca zahmetin karşılığında aldıkları yevmiye ise 47 ila 50 TL arasında.
Dayıbaşı izin verirse konuşabiliyorlar
Patlıcan tarlasında çalışanların çoğunun yaşları 15 ila 25 arasında değişirken, çocuklu kadınlarında varlığı göze çarpıyor. Özelikle küçük yaşta evliliğe zorlanmış kadınlar, çektikleri zorlukları anlatmaktan çekiniyor. Elçi, dayıbaşı veya aracıların izin vermemesi halinde konuşma hakkı olmayan kadınlar, “ekmek parası” uğruna çalışmak zorunda olduklarını dile getiriyor.
Tarlada mültecilerin de olduğu farklı din ve ulustan kadınlar birlikte çalışıyor ve aynı ayrımcılığa maruz kalıyor. Dayıbaşı ve elçilerden çekindikleri için çok az konuşan kadınlar isimlerini beyan etmek istemiyor. 12 saat çalıştıklarını kaydeden kadınlar, “Sıcaklar bizi çok zorluyor, gün içerisinde bayılan çok oluyor. Daha önceki yıllarda çalışıyorduk ama bu kadar sıcak değildi. Bu yıl sıcaklar kavuruyor. Dinlenmek için mola saatini iple çekiyoruz. Burada köle gibi çalışıyoruz” dedi.
(DİHABER)