SEÇTİKLERİMİZ-Mustafa Erdemol’un Birgün’de yer alan yazısı: ‘Şu meşhur “Ankara’nın Taşına Bak, Gözlerimin Yaşına Bak” marşının Kürtlere ait yarı ağıt bir marş olduğunu söylerler. 1946’da İran topraklarında kurulan Mehabad Kürt Cumhuriyeti için yazılmış bir marştır. Notalarını yazan da Hasan Zîrek’tir denir.’
Başka ülkelerde nasıldır bilmem ama Türkiye’de milliyetçilik yapmak gerçekten zor olmalı. Çünkü kendilerine ait orijinal sayılabilecek ne kültürleri ne de “fikirleri” var “bizimkilerin”. Bir ara, hani şu Sovyetler Birliği zamanında kurmayı hayal ettikleri Türk Birliği yani “Turan” bile Macarların fikridir.
Birkaç gündür Ülkücü cenahın, gerçekten çok kötü sesli “yıldızı” Mustafa Yıldızdoğan’ın ilk kez 1993’de seslendirdiği ‘Ölürüm Türkiyem’ isimli türkünün de aslında bir Kürt ezgisi olduğu konuşulup duruyor. Meğer türkünün bestesi Kürt müzik grubu Koma Qamışlo’ya aitmiş. Söz konusu grup türküyü 1986’da seslendirmiş de üstelik. Yıldızdoğan oradan aşırmış çok belli ki.
Var böyle örnekler. Sadece milliyetçiler yapmıyor bunu, İslamcılarda da zaman zaman rastlıyoruz. Tabii bir hayli de gülünç duruma düşüyorlar bunu yaparken. Bir ara dolanıyordu sosyal medyada; ünlü devrimci şarkımız Çav Bella, “İslamileştirilmiş”, şarkıdaki “Çav bella çav çav çav” nakaratı “haydi camiye ca ca ca”ya dönüşmüştü. AKP’nin ömür boyu genel başkanı Erdoğan için seçimlerde kullanılmak üzere Uğur Işılak adlı türkücüye ısmarlanan (!) Dombra adlı türkü de bir Kazak sanatçının çıkmıştı.
Milliyetçilerinki daha vahim ama. Onlardan her anlamda üstün olduğunu iddia ettiği halklara karşı o halkların ürettiklerini çalarak mücadele vermek gerçekten çok çelişkili bir tutum. İddiasına bu kadar ters düşer mi fikir erbabı? Ülkücülerin yıllardır dillerinden düşürmedikleri “Çırpınırdı Karadeniz” marşı kim ne derse desin gerçekten çok hoş, duyanın beğeneceği bir şarkıdır. Sözleri umurumda olmamıştır hiçbir zaman, ama müziğini her duyduğumda zevkle dinlemişimdir. Türk milliyetçisinin bu marşı bir Ermeni’ye, büyük kompozitör Aram Haçaturyan’a aittir. Kimi kaynaklar 18. yüzyılda yaşamış bir başka Ermeni ozanı Sayat Nova’ya ait olduğunu da kaydeder ama sonuçta “milliyetçiler”in kalbinden, aklından çıkmış bir güzellik değildir.
Kullananlar nereden aldıklarını söyleseler, belki etik bir soruna dönüşmez bu. Bestecisi ırkçı, öteleyen amaçlar için kullanılmasını ister miydi, bu elbette düşünülmelidir ama en azından emeğe, geldiği kültüre saygı gereği kime, hangi topluluğa ait olduğu belirtilmelidir. Bu çalmadır, el koymadır, ötesi yok. Etkilenmedir diyerek işin içinden çıkılamaz da bu tür durumlarda. Tersi de mümkün, Türklere ait birçok ezgi de başka topluluklarca söyleniyordur kendilerininmiş gibi, kim bilir? Sorun şu; düşman bellediğin halklara onların kültürüyle saldırıyorsun.
Askerde erleri eğitirken söylenen “Ay Akşamdan Işıktır” türküsünün “Edle Yemman” olduğunu bilmeyen yok bu toplumda. Kürt olmayan biri olarak ben bile biliyorum. Bilerek yapılıp yapılmadığının önemi yok, ama bu coğrafyada yaşayan başka toplulukların kültürsüzleştirilmesine yönelik sinsi bir çaba var bu ülkede yıllardır. Türkülerine el koyuluyor. Saygısızca hem de.
Sadece marşlarına değil türkülerine de. Doğru mu yanlış mı bilemem. İlgilisi elbette araştırmalı. İddialar doğru çıkarsa hak da teslim edilmeli. Yıllardır duyarım bu iddiayı. Şu meşhur “Ankara’nın Taşına Bak, Gözlerimin Yaşına Bak” marşının Kürtlere ait yarı ağıt bir marş olduğunu söylerler. 1946’da İran topraklarında kurulan Mehabad Kürt Cumhuriyeti için yazılmış bir marştır. Notalarını yazan da Hasan Zîrek’tir denir. Müziği alıp üzerine malum sözleri yazıp “kendimizin” yapıvermişiz.
Ermenimizden çaldığımız türküyle milliyetçilik yapıyor, Ermenimizden çaldığımız helvayla (Müslümanlarda yoktur) cenazede misafir ağırlıyor, Osmanlı’da yaşamış Rum delikanlısı Malkoçoğlu ile de Türkçülük yapıyoruz.
Sonra neymiş: Çalıntı türküyle “Ölürüm Türkiyem”
Hadi len.