SEÇTİKLERİMİZ – Başak Demirtaş’ın Özgürüz’deki yazısı: Tarih boyunca nerden gelip nereye gideceğini bilen yolcuların uğrak yeri olmuşsa zindanlar, dışarıda kalanlar için de yola devam etmek onur borcu olmalıdır.
Sabah güneşinin ilk ışıkları yüzüme vurduğunda uyumamıştım henüz. En azından Dünya’nın halen döndüğüne delalettir diyerek minik de olsa içimde bir umut ışığının kıpırdamasına vesile olsun istedim galiba.
Önceki gece evden zorla götürdüler, şimdi bir yerlerde bir hapiste ama nerede olduğunu da söylemediler…
Madem dönüyor halen Dünya, o halde yüzü suyu hürmeti olan dostlar eve gelmeye başlarlar birazdan dedim. Onları iyi karşılamak boynumun borcudur duygusuyla işe koyuldum. Pastalar, börekler, kekler hazırladım. “Ola ki tutuklanırsam evde yas havası olmamalı” demişti giderken. Haklıydı, yas tutacak zaman değildi. Madem Selo Başkan’ın zindanla nikahını kıydılar bugün, biz de “düğün gibi “ hazırlanacaktık bu törene…
Öyle de oldu. On binlerce güzel insanın dayanışması sayesinde asla teslim alamadı bizi umutsuzluk. Binlerce mezarsız ölünün, isimsiz mezarın, “failsiz” ölümün olduğu bu coğrafyada payımıza düşeni “acı” olarak tanımlamak ayıp olurdu en hafifinden.
Tarih boyunca nerden gelip nereye gideceğini bilen yolcuların uğrak yeri olmuşsa zindanlar, dışarıda kalanlar için de yola devam etmek onur borcu olmalıdır.
Yolun sonu özgürlüğe, demokrasiye, eşitliğe barışa varıyorsa, bu yoldan dönüş yoksa bize, karamsarlığa da mahal yok o halde..
Yaşamı her gün kendi bedeninden koparıp yeniden yeniden Dünya’ya sunan kadınlar!
“Bir daha hangi ana doğurur seni” diye soranlara hep bir ağızdan “BİZ” demeye devam edecek elbet.
Bir mücadelenin bağrında, önünde, yanında kadınlar varsa eğer, paniğe gerek yok o vakit;
“MUTLAKA KAZANACAĞIZ.”