İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi Mart ayı iş cinayetleri raporunu açıkladı. Rapora göre, Mart ayında 112 iş cinayeti yaşandı. 2014’ün ilk 3 ayında en az 276 emekçi yaşamını yitirdi.
Mart ayında iş cinayetleri en çok inşaat, metal, ticaret/büro/eğitim ve tarım sektörlerinde yaşandı.
İnşaat sektöründe 14’ü düşme ve 6’sı ezilme/göçük nedeniyle 25 işçi yaşamını yitirdi. Raporda, “Sektörde yaşanan iş cinayetleri çocuk, göçmen ve yaşlı emeğini; çalıştırma biçimi olarak mühendisten taşerona uzanan bir yelpazeyi kapsarken coğrafyamızın dört bir yanında yaygınlık gösterdi” denildi. Raporda, inşaatlarda yaşanan işçi ölümlerinin gizlendiğine de dikkat çekilirken, 17 Şubat’ta Atatürk Orman Çiftliği’nde yapılan Başbakanlık Hizmet Binası inşaatında, Kontur Sel Alüminyum isimli taşeron firmada çalışan 27 yaşındaki Savaş Oğuz’un yaşamını yitirmesinin ancak yakın zamanda ortaya çıktığı belirtildi.
Rapora göre metal sektöründe ise 20 işçi yaşamını yitirdi. Bu sektörde bir işçi katliamı yaşandığı kaydedilen raporda, şöyle denildi: “Mersin’in Akdeniz İlçesi’nde bulunan Acar Makina Sanayi Fabrikası işçilerini taşıyan minibüse hemzemin geçitte bariyerlerin zamanında kapatılmaması sonucu Mersin-Adana seferini yapan yolcu treni çarptı. KESK Birleşik Taşımacılık Sendikası ve TMMOB Mersin İKK’nın yaptığı açıklamalarda hemzemin yerine alt-üst geçit yapılmasının daha güvenli olduğunu belirtilirken özelleştirme süreciyle hemzemin geçitte çalıştırılan bekçilerin de hizmet alım yolu ile çalıştırıldığı, demiryolu personeli olmadığı ve bu yüzden işin önemi ve tehlike boyutunun TCDD’nin uyarılmasına rağmen gözardı edildiği belirtildi.”
Ticaret/büro/eğitim/sinema sektöründe 18 emekçi, tarım/orman sektöründe biri orman işçisi, ikisi balıkçı ve 12’si çiftçi olmak üzere 15 emekçi yaşamını yitirdi.
Raporda, silikozis hastalığı sonucu 58. işçinin hayatını kaybettiği de belirtildi.
Rapora göre, biri 14 yaş ve altı, ikisi 15-17 yaş aralığında olmak üzere 3 çocuk emekçi can verdi. 51 yaş ve üstünde ise 25 emekçi can verdi. Mart’ta ölen işçilerden 8’i ise kadın işçi.
İşçi ölümleri en çok Mersin, İstanbul, Kars ve İzmir’de yaşandı.
Meclis, verilere ilişkin değerlendirmesinde, “Hayatın gerçekleri… İşçi sağlığının bir maliyet olarak görülmesi ve üç otuz paralık önlemlerin alınmayarak kardeşlerimizin ölüme gönderilmesi, sosyal güvenlik sisteminin kapsayıcılığının giderek daraltılması ve bunun bizlere de kanıksandırılmaya çalışılması, emek örgütlerimizin çoğunluğunun işçi sağlığını bir mücadele alanı olarak değil salt bir eğitim sorunu olarak görmesi –ki o da biçimsel olarak- ve ona göre hareket etmesi, siyasal partilerin artık katliam düzeyinde yaşanan iş cinayetlerine eğilip çözüm üretememesi ve emekçilerin kentlerinde ölümlerinin ‘kader’ olduğunu söyleyen siyasal güçlere verilen oyların artması… Hayat bu gerçeklerin görülerek değiştirilmesi mücadelesini gösterme azmidir… İşçi sağlığı bir maliyet unsuru değildir, korunması gereken bir haktır. İşçi sağlığını korumak için harcanan para isterse üç otuz para değil ne olursa olsun. Çünkü sağlık maliyet hesabı değildir.”
Raporda, 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Yasası esas alınarak iş kazası tanımının belirlenemeyeceği de belirtilirken, “Sigortalı, sigortasız tüm işçilerin/çalışanların sağlığını; işyeri içinde veya dışında; çalışırken, işe gelip giderken, barınırken, beslenirken yani iş süreçlerinin bütününde yaşanan işçi sağlığı sorunlarını esas alan bir yaklaşımla sorunu ele almalıyız” denildi.