17 yaşında kaybedilen oğlunun işkencedeki çığlıklarının hala kulaklarında olduğunu söyleyen Cumartesi Annesi Sabriye Maltu, Galatasaray Meydanı’nın yasaklanmasına tepki göstererek “Bu zulmü, bu işkenceyi neden bize yapıyorlar?” dedi.
Türkiye coğrafyasında 1990’larda yaşanan faili meçhul cinayetler, hafızalardaki yerini koruyor. Çocukları kaybedilen, işkenceyle öldürülen aileler İstanbul, Diyarbakır ve Batman’da çocuklarının akıbetini öğrenmek ve faillerden hesap sormak için yıllardır mücadele yürütüyor. 17 yaşındaki oğlunun işkencede seslerini duyan ama müdahale edemeyen anne Sabriye Maltu, çocuğunu kaybettikten 20 yıl sonra Cumartesi Anneleri ile tanıştı. Yıllardır tek başına yaşadığı acıyı Cumartesi Meydanı’nda Cumartesi Anneleriyle paylaşmaya başlayan 70 yaşındaki anne Maltu’yu her hafta Galatasaray’a kızı getiriyor.
Geçen yıl rahatsızlanan anne Maltu, artık Galatasaray Meydanı’na gelemezse de yüreği hep evladını arayan annelerle birlikte. Cumartesi Annleri’nin eyleminin yasaklandığını duyan anne Maltu, çok üzüldüğünü belirtirken, yasağın kalkmasını ve yeniden Galatasaray’da olacağı günü bekliyor.
Çığlıkları köydeki evlerden duyuluyordu
Mezopotamya Ajansı'ndan Melike Ceylan'ın haberine göre Batman’ın Kozluk ilçesine bağlı 15 hanelik Zediya mezrasında yaşayan Maltu ailesinin en küçük çocuğuydu Mehmet Şirin Maltu. 31 Ocak 1995 gecesi Maltu ailesinin evine baskın yapan askerler Mehmet Şirin Maltu’yu dışarı çıkardı. Sabah 04.00’e kadar köy meydanında işkence gören Maltu’nun çığlıkları köydeki tüm evlerden duyuluyordu. Askerler tarafından banyoya kilitlenen ailesi, oğullarının haykırışını duyuyor fakat hiçbir şey yapamıyordu. Saatler süren işkencenin ardından sesler kesildi. Maltu’yu götüren askerler, ertesi sabah elleri, ayakları bağlı ve kafasına çuval geçirilmiş vaziyette köye geri getirdi. Açık alanda askerler yeniden Maltu’ya işkence etti. Askerlerin Maltu’ya kendilerine yer göstermelerini istediği, Maltu’nun ise sürekli “Bilmiyorum” yanıtı verdiği duyuluyordu tüm evlerden. İşkenceden ayakta duramaz hale gelen Maltu, yeniden araca bindirilerek götürüldü.
Kimse şahit olmak istemedi
Mehmet Şirin Maltu’ya hamileyken eşini kaybeden anne Maltu, oğlunu aramak için Jandarma Karakolu’na başvurular yaptı. Her defasında çocuğunun gözaltında olmadığı söylendi kendisine. Savcılığa başvuran aileye, soruşturma başlatmak için iki şahit göstermesi istendi ama olaya kimse şahitlik yapamadı. Tüm köylü şahitti oysa. Baskıdan korkuyordu herkes. Maltu, tüm köyün gözü önünde işkenceye uğramış, işkence eden askerler tarafından alınıp götürülmüştü.
Anne Maltu, belki oğluna işkence eden askerler Mehmet Şirin’i bir yere bırakmışlardır umuduyla köyün en ücra yerlerini, tüm arazileri didik didik aradı. Tüm aramaları sonuçsuz kaldı anne Maltu’nun. Mehmet Şirin’i bir daha ne görebildi ne de tek bir haber alabildi. Aradan geçen 23 yıla rağmen Mehmet Şirin’in nerede olduğu bilinmiyor, failleri ise belki aramızda dolaşıyor.
‘Oğlumun çığlığı kulaklarımda’
Anne Maltu, kaybedilen oğlu Maltu’yu şu sözlerle anlattı: “Evin en küçüğüydü. Çok akıllı, çalışkandı. Kimseye bir zararı olmadı. İşleri biter bitmez eve gelirdi. Elimden aldılar çocuğumu. Gözaltında onu gören arkadaşı oğlumun bir tas su istediğini duymuş ona su vermek istediğinde polis belinden vurunca elindeki su şişesi kırılmış. Biz şehirde değildik. Köy yerinde nasıl kaybolur biri. Kolundan tutup götürüyorlar. Sonra da ‘Biz almadık’ diyorlar. Oğlumun işkencedeki çığlığı hala kulaklarımda. Benim çocuğumdan ne istediler?”
‘Acımız ilk günkü gibi taze’
23 yıldır yas tuttuğunu söyleyen anne Maltu, “Düğünümüz oluyor, biraz gülüyoruz. Sonra oğlumuz geliyor aklımıza. Acımız ilk günkü gibi taze. Asla unutamayacağım. Hep bir yerden çıkacak diye bekliyorum. Ölene kadar gözlerim hep onu arayacak. Ne oldu benim çocuğuma bilmek istiyorum. Gidebileceğim bir mezarımız olsa belki kabullenirdim. Ya ölü ya diri bize söylesinler. Onu kaybedenlerin bize yaşattıkları bu zulmün hesabını vermesini istiyorum. Adalet istiyorum. Barış istiyorum. Hiçbir anne evlat acısı yaşamasın” diye belirtti.
‘Cuma akşamları sevinçten uyuyamazdım’
2007’de Batman’dan İstanbul’a taşınan anne Maltu, uzun yıllar sonra Cumartesi Anneleri’yle tanıştığını söyledi. Oğlunun fotoğrafını alarak Galatasaray Meydanı’nda gittiğini hatırlatan anne Maltu, “Cuma akşamları sevinçten uyuyamazdım. Sanki oğlumu bulacakmışım gibi gelirdi. Oradan geldiğimde Mehmet’i de orada bırakmışım gibi hissediyordum. Geçen yıla kadar hep gittim. Şimdi kızım ameliyat oldu. Yürümekte zorlanıyor. Beni de götüren olmadığı için gidemiyorum. Ama hep izliyorum” dedi.
‘Katiller hesap versin’
Galatasaray Meydanı’nın yasaklanmasına tepki gösteren anne Maltu, “O meydanda oturan herkes çocuğunu arıyor. Sadece kemiklerini istiyor. Katilleri hesap versin istiyor. Bu devlet bizden, çocuklarımızdan ne istiyor. Bu zulmü, bu işkenceyi neden bize yapıyor?” diyerek yeniden Galatasaray’a gideceği günü beklediğini söyledi.