Hatay’da yayımlanmakta olan Hatay Umut gazetesi 100. sayısının çıkışını ve 3. yayın yılına girişini kutluyor. 100. sayı vesilesiyle bir yazı kaleme alan gazetenin editörü Yusuf Kimyon, “Bu süre zarfında Samandağ Antakya demeden yaptığımız haberlerle tarafsızlığımızı ve sadece halktan yana taraf olmayı ilke edindik” sözlerini kullandı.
SiyasiHaber
Hatay Umut gazetesinin editörlüğünü yürüten Yusuf Kimyon’la bu yerel gazetenin yayıncılık serüvenini konuştuk.
Çıkış amacınızı ve içeriğini anlatır mısınız? Gazetenizi kısaca tanıtır mısınız?
Hatay Umut gazetesi haftalık bir yayın. Öncelikle Hatay’ın Arap Alevi nüfusunun yoğun olduğu Antakya merkez, Defne ve Samandağ halkına yönelik bir yayın çıkarmayı hedeflemiştik. Bu bölge halkının duyarlılıklarını, kültürünü, ihtiyaçlarını ve taleplerini dile getirmeyi amaçladık. Bunu yaparken de tarafsız olmayı ve sadece halktan yana taraf olmayı ilke edindik.
Bu doğrultuda yerel haberler, köşe yazıları yayınlıyoruz. Ayrıca kitap tanıtımlarına, şiirlere, edebiyat ve sanat haberlerine yer verdiğimiz bir kültür sayfamız oluyor.
Hatay Umut’u kaç kişi çıkarıyorsunuz?
Editoryal hazırlık ve dağıtımı toplam 3 kişi gerçekleştiriyoruz.
Peki, ilk çıkış hedeflerinize ne ölçüde ulaşabildiniz? Halk gazeteyi sahiplendi mi?
100. sayıya ulaşmamız, 2 yılı devirip 3. yayın yılına girmemiz halkın gazetemizi sahiplendiğinin bir göstergesidir. Halkın desteği ve sahiplenmesi olmasaydı buralara gelemezdik. Bu bakımdan hedeflerimize önemli ölçüde ulaştığımızı söyleyebiliriz.
Hatay Umut’un özgün yanı, Samandağ, Defne ve Antakya halkının ortak yayını olmasıdır. Bizim dışımızda ilçelerde çok sayıda yayın çıkıyor ama ilçelerle sınırlı kalıyor. Bizim gazete ise üç bölgede birden dağıtılıyor ve üç bölgenin halkı diğer bölgeler hakkında buradan bilgi alıyor.
Hatay Umut’un dağıtımını ve satışını nasıl yapıyorsunuz?
Gazetemizin düzenli okurlarının hemen hepsi abonelerden oluşuyor. Bunun dışında, özel ve özgün haberlerin yer aldığı bazı sayıların bazı yerleşim yerlerinde ayrıca sat��ş ve dağıtımını yapabiliyoruz.
Yerel yayıncılık yaparken ne tür sorunlarla karşılaşıyorsunuz?
Tabii Türkiye’de genel olarak gazetecilik ve yayıncılık üzerindeki baskılar bizi de etkiliyor. Ama halkın sahiplenmesi nedeniyle biz güncel olarak ciddi sorunlarla karşılaşmıyoruz.
En büyük sorun, ekonomiktir. Yerel yayınların ayakta durması çok zor. Devletin, yayın çizgisine karışmadan yerel yayınları desteklemesi gerekiyor. Bu demokrasinin icabıdır. Halkın sesinin duyulur olması için bu şarttır.
Biz haftalık gazete olduğumuz için Basın İlan Kurumu bize resmi ilan vermiyor. Sadece günlük gazetelere ilan veriyorlar; onlar üzerinde de çok sayıda kısıtlama getirerek veriyorlar ilanları… Bu açıdan bakınca da “devlet gölge etmesin başka ihsan istemez” noktasına geliyoruz. “Böyle daha mutluyuz” diyoruz…
Hatay Umut gazetesi editörü Yusuf Kimyon’un aynı gazetede yayımlanan 100. sayıyı kutlama yazısını sunuyoruz:
Yazın bereketi ağacın suya kavuşma hasreti ve dalgaların kıyıya olan vazgeçilmez sevgisi ile Hatay Umut Gazetesinin 100. sayısı ile merhaba diyoruz. Yine temmuzun kavurucu sıcağıydı, alnımızdan akan terin emek olduğunun bilinci ile terleye terleye ilk adımı attığımızda, gazeteyi çıkarmanın heyecanı sarmıştı bizi tıpkı ilk adımını atması gibi bir bebeğin.
Sabır ve sevgiyle başlamış siz değerli okurlarla buluşma heyecanı yaşamıştık. Umut demiştik adına; hayaller(imiz)le, cüret(imiz)le, umut(larımız)la çıkmıştık yola.
Karl Marx’ın “İnsana kendi dışındaki dünyaya inanmayı ilk öğreten şeydir aşk” betimlemesindeki cüret gibi geleceğe dair cüretimizi ve ümitlerimizi birlikte büyüttük ve şu an 100. sayıya ulaştık.
Bu süre içinde bizimle olan, destek veren herkese kocaman bir tebessümle teşekkür ediyoruz.
Bu süre zarfında Samandağ Antakya demeden yaptığımız haberlerle tarafsızlığımızı ve sadece halktan yana taraf olmayı ilke edindik.
İlçemiz ve bölgemiz açısından önemli haber ve makaleleri paylaştığımız kültür köşemizle kitap ve şiirlerle edebiyata olan hasretimizi giderdiğimiz koskocaman iki yılı geride bırakırken aynı heyecan ve samimiyetle birlikte nice senelere diyerek başlıyoruz bu sayımıza.