On aydır cezaevinde bulunan ve bu süre içinde dört cezaevi dolaşan dilbilimci, gazeteci, turizmci Sevan Nişanyan için arkadaşları bir toplantı düzenledi. Sevan Nişanyan’ın “halkı kin ve düşmanlık duygularıyla kışkırtmak ve mensubu bulunduğu çevreyi de (yani Ermenileri) zor durumda bırakmak (tehdit var tabii) vs vs suçlarından dolayı mahkumiyetine ve cezaevinde uğradığı ayrımcılığa” dikkat çekmek için yapılan toplantıya tarihçi Ayşe Hür, gazeteciler Pakrat Estukyan, Rima Elkouri gibi isimler de katıldı.
Nişanyan, halen “yasadışı biçimde” restore edip kullandığı binalardan dolayı hapiste tutuluyor. Ancak bunun yanı sıra çok sayıda politik içerikli davadan yargılanmaya devam ediyor.
Getronagan Lisesi’nde Yetişenler Derneği Lokali salonunda düzenlenen “Aykırı Bir Ermeni Entelektüeli Orantısız Zeka /seVan Nişanyan” başlıklı “Sevan Nişanyan Davası’nı Paylaşma Toplantısı“nda, Sevan Nişanyan’ın mesajını çocuklarından Tavit okudu. Nişanyan’ın okunan mektubu şöyle:
“”Herkes yapıyor, bana neden ceza?” ucuzluğuna asla düşmedim.
“Ülkede kaçak inşaat yapan bir tek Sevan mı?” diye manşet atanları içim kıyılarak okudum. Ben herkesin yaptığını yapmadım ki. Onların YAPAMADIĞINI yaptım.
Affedilmek ya da mazur görülmek değil talebim.
Yaptıklarımın görmezden gelinmesini istemiyorum.
Ödülü hak ettiğimi sanıyorum.
Teşekkürü hak ettiğimi düşünüyorum.
Beni cezalandırdıklarını zannedenlerin boynu bükük karşıma gelip benden af dilemesini bekliyorum.
Devletin ve halkın çöpe atmış olduğu bir köyde bir yaşam vizyonu oluşturmaya çalıştım. Hoyratça tahrip edilmiş bir mimari geleneğini yeni çağın koşullarında canlandırmayı denedim. Çirkinliğin ve ucuzluğun yaşam tarzı haline getirildiği bir topluma “güzel”in başlı başına bir amaç olduğunu hatırlatmaya çalıştım.
Bunu para için yapmadım.
Menfaat için yapmadım.
Güzel olduğu için yaptım.
Örnek olsun diye yaptım.
On binlerce insan geldi.
Hayatlarına bir ışık kattığımız için, ruhlarına bir pencere açtığımız için teşekkür ettiler, yanaklarımızdan öptüler.
Devlet adı ardına sığınanlar ise bizden nefret etti.
Çünkü bunlar, ışıktan korkar.
Hakiki olan her şeyin kendi varlıklarına tehdit olduğunu bilir.
Çıkar hesabı üzerine kurulu iktidarlarının, aklın ve güzelliğin ve cömertliğin olduğu yerde, sabun köpüğü gibi söneceğinden korkar.
Korkutup boyun eğdirebileceklerini zannettiler. Yapamadılar.
Cumhuriyet dönemi boyunca kusursuzlaştırdıkları yöntemleri kullanarak, daha önce yüz binlercemizi kaçırdıkları gibi, yurtdışına kaçırabileceklerini zannettiler. Yapamadılar.
Hapsedip boyun eğdirebileceklerini zannediyorlar. Yapamayacaklar.
Çünkü bunlar, korkaktır. Ben değilim.
Bunlar cahildir, bilmenin ve öğrenmenin ilk şartı olan ruh enginliğine yabancıdır. Ben değilim. Bunlar, haksız olduğunu bilmenin manevi sakatlığı ile malûldür. Ben değilim.
Gelecek sefer şahsen beraber olma umuduyla, bu toplantının yapılmasına emeği geçen, katılan, katılamayıp sevgilerini gönderen herkese Kapalı Cezaevi’ndeki köşemden selam gönderiyorum.
Sevan’’
